14 şubat 2010 sevgililer gününde oynanan Manisaspor-FENERBAHÇE maçını izlemek üzere derneğimiz FeDeR olarak bir otobüs dolusu dernek üyesi ile Manisa’ya gittik. Pazar sabahı erkenden Manisa’ya vardığımız için maç saatine kadar İzmir Kordon’da vakit geçirdik. Gittiğim en harika deplasman yolculuğu olarak hafızama kayıt ettiğim bu özel günde her şey çok güzeldi. Manisa şehrini çok bakımsız, dağınık ve kirli buldum, tribündeki taraftarlarını da cahil ve basit! Biz ağzımı açıp tek bir küfür bilee etmezken onlar maç sonuna kadar bize küfür ettiler ve ben buna hiç bir anlam veremedim. Son dakikada attığımız gol de bunlara kapak olsun diyorum da başka bir şey demiyorum. Biraz şehirlerine sahip çıksınlar, taraftarlığın küfürle olmayacağını öğrensinler. Güzelim İzmir’e bu kadar yakın olupta bu kadar cahil olmaları çok şaşırtıcı. Manisa’yı bu sebeplerle hiç sevmedim. Bu olumsuzluklar yabancı futbolcularına yansımış olacak ki yerden hiç kalkmadılar ve futbolün güzelliklerine gölge düşürdüler. Umarım ligin dibinden hiç çıkmaz ve küme düşüp beter olurlar.

Tüm bu çirkinliklerin yanında tüm gruplarla birlikte Fenerbahçe taraftarları yükselen bir yıldız gibi güzellikleriyle, örnek tutumlarıyla umarım Manisaspor taraftarlarına ( istisnaları ayrı tutuyorum ) örnek olmuşlardır.