Merhaba ;

“Ana gibi yar Bagdat gibi diyar bulunmaz” sozu sanirim Bagdat’in geldigi son durumdan sonra literaturden cikacaktir.

Gecmis jenerasyonlarda, doguran ve tum gun ilgilenen, egiten kisi Analarimiz oldugu icin ” Cennet Analarimizin ayaklari altindadir ” diye de guzel bir sozumuzda cok sIk kullanilir. Cok ezildikleri icin olsa gerek annelerimizi onore etmek on gorulmus sanirim.

Bu gun bakildiginda ” cocuk dogurma ” disinda tum is ve gorevlerde erkeklerin ne denli basarili oldugu ve isinin erbabi oldugu asikardir.

Bu yazinin nereye dogru gittigini ve nasil bitecegini su an kestiremiyorum ama yazmayada devam ediyorum, alt tarafi Babalar Gunumuz Kutlu Olsun diyecektim ya neyse

Benim gibi dogu kokenli ailelerde anaerkil bir durumun oldugunu soyleyebilirim ama bu saygi ve sevgi en cok 60 yasini gectikten sonra gosterilir cunku genelde genclikte anne eziyet cekmis, sert babamiz yeri geldiginde onu dovmus ve o ortalama 5 cocugu tek basina bir sekilde yetistirmeyi, yedirmeyi, giydirmeyi basarmistir ve her olumsuz sarta ragmen para da onun denetimindedir, aile icinde verilecek cok onemli kararlarda. 60-70 yasindan sonrada artik ailenin veya sulalenin en yaslisi konumundadir ve eger hayat arkadasi da ondan once gocmusse ki en cokda boyle olur artik en buyuk sevgi ve hormeti kalan yasaminin son 20 senesinde yasayacaktir.

Gecmis jenerasyonlardan kalan “sert baba” , cocugunu simarmasin diye uykudayken open, onunla oyun oynamayan, yaramazlik (?) yapinca doven ,okulunun bile nerede oldugunu bilmeyen cunku her daim ailesi icin calismak zorunda kalan babalar analara gore daha az sempatik kalmislardir.

ANA’lik ile BABA’lik kavramlari ayni anda dusunuldugunde babaya hediye alip onun  boynuna sarilmak fikrinden ziyade sizin en ufacik bir sevgi gosterinize gozu yasli reaksiyon gosteren analarimizi sevindirmek daha heyecan verici olmustur. Cunku analar evlatlarina karsi her zaman dogal ve samimi olmuslardir ve gozyaslarini saklamayi hic dusunmezler, en serti bile evladina karsi tum ruh halini yansitmaktan kacinmaz…

Hal boyleyken benim gibi baba sevgisinden yoksun buyumus ama kendi evladina anasi kadar hatta anasindan daha fazla ilgi gosteren, altinida bazleyen, yemegini de yediren, uyutan, masallar okuyan, omuzunda, kucaginda gezdiren, onunla maclara giden, suratinin ortasina kafa attigi zaman bile sesini cikarmayan babalar artik analara gosterilen sevgi kadarini beklemektedirler.

En cok sevdigim iki film ” life is beatiful ” ” babam ve oglum ” filmleride icinde bulundugum ruh halini en iyi yansitan filmler olarak bir gun oglumla karsilikli seyretme dusuncesiyle arsivimdedirler.

Baba olmaktan ziyade size “BABA” diyecek bir varliga sahip olmak en heyecan verici seydir ve o en kutsal sahiplenmedir.

34 yasindayim, benim annemin ve ondan onceki jenerasyon annelerin daha cok hak ettikleri icin sahip olduklari sevgi ve hormeti artik benim ve benden sonraki jenerasyon babalarin hak ettiklerine inaniyorum. Zira modern cag ve teknolojinin hayatimiza kazandirdiklari, kadinlarimizin daha cok hakka sahip olup kariyer anlaminda erkekler kadar aktif olduklari, daha cok oz guven ve soz hakkina sahip olduklarini dusunursek yeni jenerasyon anneler eskiye gore artik yipranmamakta ve cennetle ayaklari arasinda cok fazla bir bag bulunmamaktadir cunku erkeklerden bir farklari kalmamistir artik !

Devir artik Modern ve ilgili babalarin devridir ve bu tanima uyan babalarin oldugu evde cocuklar en cok babalarina bagli olmaktadirlar.

ilk kez 30 yasinda babasindan ” seni seviyorum evladim ” sozunu duyan biri olarak basta kendi babamin ve tum babalarin babalar gununu kutluyorum ama en cok da benim tarif etmeye calistigim profile uyanlarin babalar gununu kutluyorum…

Sevgiyle,

yunus EMRE okdan